FODMAP to fermentujące węglowodany, które niektóre osoby słabo wchłaniają. We wrażliwych jelitach przyciągają wodę i są fermentowane przez bakterie, powodując gazy, wzdęcia i zmiany wypróżnień. Są w wielu produktach, w tym niektórych owocach, warzywach, pszenicy, roślinach strączkowych i nabiale.

Jak działa dieta low-FODMAP?

W trzech etapach: eliminacja (ogranicz produkty bogate w FODMAP na krótko), ponowne wprowadzanie (wprowadzaj grupy po jednej, by znaleźć czynniki wyzwalające) i personalizacja (długoterminowo unikaj tylko swoich wyzwalaczy). Nie jest do stosowania na zawsze.

Czy dieta low-FODMAP jest zdrowa długoterminowo?

Nie, ścisłe pozostawanie na low-FODMAP długoterminowo może zmniejszyć różnorodność diety i zagłodzić dobre bakterie jelitowe. Celem jest zidentyfikowanie czynników wyzwalających, a potem jedzenie jak najbardziej różnorodne.

Czy powinienem stosować dietę low-FODMAP samodzielnie?

Najlepiej robić to z dyplomowanym dietetykiem, po potwierdzeniu diagnozy IBS u lekarza. Samodzielne prowadzenie grozi niepotrzebnymi ograniczeniami i niedoborami.

Dieta low-FODMAP: przewodnik dla początkujących

Dieta low-FODMAP to ustrukturyzowany, tymczasowy sposób odżywiania, używany głównie do zarządzania objawami zespołu jelita drażliwego (IBS). To nie jest długoterminowa ani «zdrowa» dieta dla każdego — to metodyczny proces, który najlepiej prowadzić pod profesjonalną opieką.

W skrócie: FODMAP to pewne węglowodany, które u osób wrażliwych mogą wyzwalać gazy, wzdęcia i zmiany wypróżnień. Dieta low-FODMAP usuwa je tymczasowo, a potem wprowadza ponownie etapami, by znaleźć twoje czynniki wyzwalające. Działa najlepiej z dietetykiem.

Czym są FODMAP?

FODMAP to grupa fermentujących węglowodanów, które niektóre osoby słabo wchłaniają. We wrażliwych jelitach przyciągają wodę i są fermentowane przez bakterie, wytwarzając gaz — co może oznaczać wzdęcia, ból i biegunkę lub zaparcie. Są w wielu skądinąd zdrowych produktach, w tym niektórych owocach, warzywach, pszenicy, roślinach strączkowych i nabiale.

Jak działa dieta: trzy etapy

Eliminacja — produkty bogate w FODMAP ogranicza się na krótki okres (zwykle kilka tygodni), by zobaczyć, czy objawy się poprawią.
Ponowne wprowadzanie — produkty wprowadza się z powrotem po jednej grupie, by określić, które i w jakiej ilości wyzwalają twoje objawy.
Personalizacja — przechodzisz na długoterminową dietę unikającą tylko twoich konkretnych czynników wyzwalających, utrzymując ją jak najbardziej różnorodną.

Celem nie jest pozostanie na low-FODMAP na zawsze — zbyt duże ograniczenie może zmniejszyć różnorodność diety i zagłodzić dobre bakterie jelitowe.

Dlaczego robić to z dietetykiem

Dieta jest złożona, a źle prowadzona grozi niepotrzebnymi ograniczeniami i niedoborami. Dyplomowany dietetyk pomaga prawidłowo przejść etapy, utrzymać zbilansowane posiłki i zinterpretować wyniki. Warto też najpierw potwierdzić diagnozę IBS u lekarza, ponieważ dieta nie zajmie się objawami alarmowymi.

Dla kogo jest (a dla kogo nie)

Jest głównie dla osób ze zdiagnozowanym IBS lub podobnymi objawami, które nie zareagowały na działania pierwszego rzutu. Nie jest pomyślana jako ogólna zdrowa dieta ani sposób na samoleczenie niezdiagnozowanych objawów — te najpierw wymagają lekarza.

Śledź swoją reakcję z PoopID

Podczas ponownego wprowadzania śledzenie robi różnicę. PoopID rejestruje twój typ bristolski, wzdęcia i częstotliwość ze zdjęcia, pomagając tobie i dietetykowi określić, które produkty wyzwalają objawy. Kontekst zobacz w przewodniku o diecie i zdrowiu jelit.

Źródła:
NHS — Zespół jelita drażliwego (IBS) a dieta. nhs.uk
NIDDK — Zespół jelita drażliwego. niddk.nih.gov

Ten artykuł służy wyłącznie ogólnym celom informacyjnym i nie stanowi porady medycznej. W przypadku niepokojących objawów skonsultuj się z wykwalifikowanym pracownikiem służby zdrowia.